இந்த தலைப்பினை படித்தவுடன் பலருக்கும் பலவிதமான கேள்விகள் , அனுமானங்கள் தோன்றக் கூடும் . அனைத்தையும் புரந்த்தள்ளுங்கள் . எதைப் பற்றி இருக்கும் என்ற ஆர்வத்தை மட்டும் தக்க வைத்துக்கொள்ளுங்கள். தற்போது நீங்கள் ஒரு அருமையான சாய்ந்த இளைப்பாறும் இருக்கையில் கிடத்தப்பட்டுல்லிர்கல். உங்கள் கடந்த காலத்தில் குறிப்பாக குழந்தைப் பருவத்தை சென்றடைகிறீர்கள். வாசகர்களுக்கு " ஏண்டா இப்புடி இழுதடிக்குற " என்று தோன்றினால் மன்னிக்கவும்.
தற்சமயம் அனைவரும் தத்தம் அவர்களுடைய குழந்தைப் பருவ நினைவுகளை வருடிக் கொண்டிருப்பிர்கள் . இதைப் பதிவு செய்ய விரும்புவதற்கு முன், இந்த எண்ணம் தோன்றிய தருணத்தில் நானும் உங்களைப் போல் தான் நினைவுகளை வருடிக் கொண்டிருந்தேன் . சிறு வேறுபாடு நான் நினைவு கூர்ந்தது என்னுடைய முதல் மேடைப் பிரவேசத்தை . ஆகையால் , தாங்களும் அந்த நினைவிற்கு சென்றீர்களானால் நான் கூற வருவதை எளிதாக உணர முடியும் ..................................... நன்றி !
தற்போது உங்கள் முகத்தில் புன்முறுவல் பூத்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன் . எந்த விதமான பிரவேசமாயினும் அது அவரவர்க்கு உன்னதமானது.
உண்மையில் என்னுடைய முதல் மேடை பிரவேசத்தில் நான் என்ன செய்தேன் என்று துளியும் ஞாபகம் இல்லை . ஆனால் , இந்த சிந்தனயை தங்களிடத்தில் நான் பகிர விரும்பிய காரணம் , இல்லை தருணம் , சமீபத்தில் நகரத்தார் ஆண்டு விழாவில் பல குழந்தைகள் நிகழ்த்திய மேடை பிரவேசங்களே . பார்த்து வியக்கும்படி எதுவுமில்லை என்பதால் என்னுடைய பார்வை அலைபாய்ந்தது . அப்படி என் பார்வையில் சிக்கிய காட்சியில் தோன்றிய சிந்தனையை தற்போது பதிவு செய்துள்ளேன் . " காக்கைக்கும் தன குஞ்சு பொன் குஞ்சு " என்ற பொன் மொழியைப் போல் எல்லா பெற்றோர்களுக்கும் அவரவர் குழந்தைகளின் செயல்பாடு உன்னதமானதே . அது எப்புடி இருந்தாலும் அதை ரசிப்பர் .
அத்தருணத்தில் தீர்மானமாய் தோன்றியது , ஒவ்வொருவரின் முதல் மேடைப் பிரவேசம் என்பது அவர்களுடைய குழந்தைகளை மேடை ஏறச் செய்து உலகிற்கு அறிமுகம் செய்வது தான் . என்னுடைய முதல் மேடைப் பிரவேசத்திற்காக ஆவலோடு காத்திருக்கிறேன் .....
-கரு . பனையப்பன்
